آموزش, شبکه های فیبر نوری, کابل فیبر نوری

فیبر نوری: تک‌حالته یا چندحالته؟

فیبر نوری: تک‌حالته یا چندحالته؟

کابل فیبر نوری تک حالته یا چند حالته؟ کدام یک برای شما مناسب است؟

کابل‌های فیبر نوری فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته زیرساخت‌های ارتباطی مدرن را در دهه‌های گذشته متحول کرده‌اند و عملکرد بسیار بهتری از کابل‌های مسی سنتی دارند. 📡 همانطور که شبکه‌های پیشرفته‌تری را برای پاسخگویی به تقاضاهای رو به رشد پهنای باند می‌سازیم، فیبر به طور پیوسته جایگزین مس برای تلفن‌های راه دور، تلویزیون کابلی و تحویل داده‌های دیجیتال می‌شود.

هنگام طراحی چنین شبکه هایی، معماران سیستم و برنامه ریزان زیرساخت با یک تصمیم اولیه و در عین حال حیاتی روبرو می شوند – اینکه آیا از کابل کشی فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته استفاده کنند. ⚖️ هر دو به یک هدف اصلی یعنی انتقال اطلاعات از طریق پالس های مدوله شده نور عمل می کنند. با این حال، کار و توانایی آنها به طور قابل توجهی متفاوت است.

در این مقاله، ما یک نمای کلی جامع از مقایسه فیبرهای تک و چند حالته در پارامترهای مختلف ارائه می دهیم. ما همچنین راهنمایی هایی در مورد انتخاب نوع فیبر برای کاربرد خاص و سناریوی استقرار شما ارائه می دهیم. بیایید با درک اصول اولیه فناوری فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته  شروع کنیم.

چگونه ارتباطات فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته کار می کند

مفهوم استفاده از الیاف شیشه برای انتقال سیگنال های نوری به قرن نوزدهم برمی گردد. اما تنها در دهه 1970 بود که قابلیت اطمینان و دوام تجاری سیستم های ارتباطی فیبر نوری به طور قابل توجهی بهبود یافت. 📈

یک سیستم ارتباطی پایه فیبر نوری دارای سه جزء اصلی است:

💡 فرستنده نوری: فرستنده از یک منبع نور مانند لیزر یا LED برای تعدیل سیگنال های داده دیجیتال بر روی یک پرتو نور استفاده می کند. این سیگنال نوری با داده های رمزگذاری شده روی آن به فیبر راه اندازی می شود.

📡 فیبر نوری: کابل فیبر سیگنال نوری مدوله شده را در فواصل مختلف از چند متر تا هزاران کیلومتر حمل می کند.

📶 گیرنده نوری: گیرنده نور خارج شده از فیبر را استخراج می کند و با استفاده از آشکارسازها و تقویت کننده های عکس، آن را به سیگنال داده الکتریکی اصلی تبدیل می کند.

بنابراین به طور خلاصه، یک سیستم فیبر نوری سیگنال های الکتریکی را به سیگنال های نوری در انتهای فرستنده تبدیل می کند، آنها را از طریق فیبر رله می کند، سپس سیگنال های نوری را دوباره به سیگنال های الکتریکی در گیرنده تبدیل می کند. بسیار تمیز! 😎

حالا بیایید به ویژگی های کابل کشی فیبر تک حالته و چند حالته بپردازیم.

کابل فیبر نوری تک حالته و چند حالته

دو دسته کلی از فیبر نوری مورد استفاده در شبکه های مخابراتی وجود دارد – تک حالته و چند حالته. همانطور که از نام ها پیداست:

👥 فیبر چند حالته (MMF): به مسیرهای انتشار یا حالت های متعدد برای عبور نور اجازه می دهد

👤 فیبر تک حالته (SMF): فقط یک حالت را برای انتشار نور اجازه می دهد

این تفاوت فیزیکی به ظاهر ساده منجر به قابلیت های بسیار متضاد در مورد پهنای باند، فواصل و عملکرد می شود.

فیبر نوری چند حالته

فیبر چند حالته قطر هسته بزرگتری نسبت به تک حالت دارد. اندازه های استاندارد 50 میکرون و 62.5 میکرون است. 🔍 هسته بزرگتر حالت ها یا مسیرهای متعددی را برای عبور پرتوهای نور فعال می کند.

با این حال، این واقعیت که نور در هر حالت زمان‌های متفاوتی را طی می‌کند، منجر به پراکندگی مودال می‌شود. این باعث پخش شدن و تضعیف پالس در فواصل طولانی تر می شود.

بنابراین، فیبرهای چند حالته برای فواصل انتقال کوتاه‌تر تا چند کیلومتر مناسب‌تر هستند. آنها معمولا از سرعت بین 10 گیگابیت بر ثانیه تا 40 گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می کنند.

با پهنای باند و ظرفیت فاصله کمتر نسبت به حالت تک، ممکن است تعجب کنید که چرا حالت چندگانه هنوز به طور گسترده استفاده می شود. دو دلیل کلیدی:

اتصالات آسانتر: هسته پهن تر، اتصالات و اتصالات را حتی برای افراد غیر متخصص ساده تر می کند.

💰 صرفه جویی در هزینه: سیستم های چند حالته به دلیل سهولت در ساخت و نصب هزینه بسیار کمتری دارند.

برای اتصالات کوتاه تا 2 کیلومتر، چند حالت تعادل بین ظرفیت و هزینه ایجاد می کند.

فیبر نوری تک حالته

فیبر تک حالته دارای اندازه هسته بسیار کوچکی در حدود 9 میکرون است. 🎯 این فقط یک مسیر انتشار واحد را برای نور از طریق هسته اجازه می دهد. بدون پراکندگی مودال، تک حالت می‌تواند سیگنال‌ها را در فواصل بسیار طولانی‌تر حمل کند.

حالت تک به راحتی از سرعت 100 گیگابیت بر ثانیه بیش از ده ها کیلومتر پشتیبانی می کند. و با استفاده از تقویت کننده های نوری، تک حالت به مسافت های خیره کننده بیش از 10000 کیلومتر می رسد!

با چنین قابلیت های برجسته، چرا تمام ارتباطات فیبر نوری با استفاده از تک حالت انجام نمی شود؟ عوامل اصلی هزینه و پیچیدگی هستند:

💸 هزینه های بالاتر: تولید کابل با دقت و تلرانس میکروسکوپی هزینه های مواد و ساخت را افزایش می دهد.

⚠️ پیچیدگی نصب: شبکه های تک حالته به منابع بسیار ماهری برای اتصال، اتصالات و عیب یابی نیاز دارند.

بنابراین، تک حالت برای پیوندهای ارتباطی طولانی مدت منطقی است. در حالی که چند حالت برای اتصالات کوتاه تر با تراکم بالا در داخل ساختمان ها و دانشگاه ها کافی است.

اکنون که دیدگاهی در مورد هر دو نوع فیبر داریم، بیایید آنها را در چندین پارامتر مقایسه کنیم تا مشخص کنیم کدام یک مناسب تر است.

مقایسه فیبرهای تک حالته و چند حالته

ما معیارهای کلیدی مانند ظرفیت فاصله پهنای باند، امنیت، ارتقاء و غیره را برای ایجاد یک توصیه آگاهانه تجزیه و تحلیل خواهیم کرد. لطفاً توجه داشته باشید که همیشه استثناهایی وجود دارد، بنابراین اولویت های طراحی خاص خود را در نظر بگیرید.

پهنای باند و ظرفیت سرعت

حالت تکی در صورت طراحی صحیح ظرفیت عملاً نامحدود را ارائه می دهد. پیوندهای چند حالته معمولاً به کسری از قابلیت تک حالته در همان فاصله محدود می شوند.

به عنوان مثال، فیبرهای چند حالته معمولاً با سرعت 25 گیگابیت در ثانیه تا 300 متر کار می کنند. اما حالت تک به راحتی می تواند از سرعت 100 گیگابیت در ثانیه و حتی 400 گیگابیت در ثانیه تا 40 کیلومتر یا بیشتر پشتیبانی کند!

بنابراین اگر رشد زیادی در تقاضای پهنای باند از سوی کاربران یا برنامه‌ها پیش‌بینی می‌کنید، حالت تک حالت به شما این امکان را می‌دهد تا سرعت‌های 400/800 گیگابیت بر ثانیه را در فواصل طولانی‌تر افزایش دهید.

فاصله های انتقال

اینجاست که حالت تک حالت کاملاً بهتر از چند حالته است. به لطف تلفات تقریباً ناچیز سیگنال، تک حالت به مسافت های خیره کننده بیش از 10000 کیلومتر می رسد! پیوندهای چند حالته طولانی تر از چند کیلومتر به اجزای فعال اضافی برای تقویت سیگنال نیاز دارند.

بنابراین اگر اتصالات شما مانند WAN یا MAN مسافتی بیش از 2 کیلومتر را شامل می شود، قطعاً حالت تک حالت بهترین راه است. به طور قابل اعتمادی از رشد 10 کیلومتری به 100 کیلومتری بدون ارتقا پشتیبانی می کند.

مقیاس پذیری و ارتقاء شبکه

حالت تک حالت انعطاف پذیری استثنایی را برای گسترش دسترسی شبکه و ارتقاء ظرفیت در طول زمان ارائه می دهد. می توانید بدون تغییر، اتصال را به شهرها و شهرهایی که صدها کیلومتر دورتر قرار دارند گسترش دهید.

و فرستنده/گیرنده های ارتقا یافته می توانند از افزایش سرعت آینده از 100 گیگابیت بر ثانیه به 400 گیگابیت بر ثانیه یکپارچه بهره برداری کنند. با چند حالت، به دلیل محدودیت‌های مسافتی حتی در مسیرهای کوتاه 5 کیلومتری، ارتقا می‌تواند پیچیده شود.

بنابراین حالت تک بدون شک محافظت از سرمایه گذاری طولانی مدت بهتری را ارائه می دهد.

پیچیدگی نصب و اتصال

حالت چندگانه برای نصب‌های خودتان ساده‌تر است زیرا اتصال هسته‌های ماکروسکوپی 50/62 میکرون دارای تحمل‌های گسترده‌تری است. با توجه به اندازه هسته میکروسکوپی، اتصال تک حالته به دقت زیادی نیاز دارد.

همچنین پرتاب نور به درستی به هسته باریک تک حالته نیاز به تراز عالی اتصال دهنده دارد. این امر نصب حرفه ای را محتاطانه می کند، به خصوص برای پیوندهای تک حالته مسافت طولانی.

مقاومت در برابر تداخل الکترومغناطیسی

برخلاف کابل‌کشی مسی، فیبر نوری کاملاً تحت تأثیر تداخل الکترومغناطیسی خارجی قرار نمی‌گیرد. این باعث می شود فیبر نوری در برابر اثرات القایی موتورها، راکتورها، سیگنال های رادیویی، امواج مایکروویو و موارد دیگر مصونیت پیدا کند. 💪

اگر شبکه شما در کنار تجهیزات صنعتی یا خطوط انتقال برق اجرا می شود، مقاومت فیبر EMI آن را بسیار سودمند می کند. کابل‌کشی مسی برای مقابله با نویز سیگنال به محافظ و تهویه‌کننده اضافی نیاز دارد.

ایمنی و عدم رسانایی

الیاف شیشه یا پلاستیک می توانند اعضای کششی را در خود جای دهند اما جریان الکتریکی را رسانا نمی کنند. این کار هرگونه خطر شوک الکتریکی را برای تکنسین های شبکه در حین فعالیت های نصب یا نگهداری از بین می برد. کابل کشی مسی خطرات ضمنی در این زمینه دارد.

همچنین عدم رسانایی الکتریسیته باعث می شود فیبر نوری در برابر اتصال کوتاه یا نوسانات برق مصون بماند. این امر ایمنی را بهبود می بخشد و همچنین از تجهیزات متصل مانند سوئیچ ها، روترها، دستگاه های نقطه پایانی و غیره محافظت می کند.

امنیت در برابر ضربه از راه دور

کابل‌های فیبر نوری تقریباً هیچ تشعشع الکترومغناطیسی یا سیگنال‌های سرگردانی از بیرون ساطع نمی‌کنند. این امر عملاً امکان استفاده از فیبر نوری فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته از راه دور را بدون دسترسی فیزیکی غیرممکن می کند. بنابراین اگر امنیت داده ها در اولویت باشد، شبکه های نوری درجه بسیار بالایی از محرمانه بودن سیگنال را ارائه می دهند.

در مقابل، کابل‌کشی مسی امکان رهگیری سیگنال‌های تابشی را با استفاده از آنتن از صدها متر دورتر فراهم می‌کند. در حالی که دشوار است، اما می توان از داده های محرمانه کابل های مسی از راه دور با استفاده از تجهیزات پیچیده بهره برداری کرد.

توصیه هایی در مورد انتخاب فیبر نوری تک‌حالته و چندحالته

ما فیبر تک حالته و چند حالته را در پارامترهای عملیاتی مختلف مقایسه کرده‌ایم. اجازه دهید اکنون چند توصیه در مورد انتخاب یکی از دیگری برای شبکه شما ارائه دهیم:

اتصالات طولانی و ستون فقرات

برای ستون فقرات شبکه که شهرها را به هم متصل می کنند، تک حالت انتخاب قطعی است. در حال حاضر فقط تک حالته می تواند مسافت بیش از 10 کیلومتر را بپیماید. و این انعطاف پذیری را برای گسترش آینده در صورت بروز نیاز می دهد.

شبکه های پردیس و مراکز داده داخلی

اگر ظرفیت مورد نیاز برای پشتیبانی از برنامه های پیشرفته مانند 25/100 گیگابیت در ثانیه زیاد است، ما تک حالته را پیشنهاد می کنیم. حالت چندگانه برای سرعت 1/10 گیگابیت بر ثانیه کار می کند، اما ممکن است زودتر به روزرسانی شود.

اتصال دفتر محلی با هزینه بهینه

اینجا جایی است که حالت چندگانه فوق‌العاده کار می‌کند، زیرا مسافت‌های تا 1 کیلومتر به راحتی با سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه انجام می‌شوند. هزینه های بسیار کمتر نیز MMF را برای دفاتر محلی مناسب می کند.

پیوندهای بین تأسیسات در 2 کیلومتر

چنین پیوندهای کوتاهی بین ساختمان ها در محوطه دانشگاه یا پارک فناوری می تواند از حالت چند حالته با هزینه کمتر استفاده کند. از ظرفیت 10 گیگابیت بر ثانیه مورد نیاز پشتیبانی می کند و در عین حال هزینه های نصب را مقرون به صرفه نگه می دارد.

توصیه می کنیم پارامترهایی مانند هزینه، سازگاری فروشنده با تجهیزات، رشد ظرفیت و غیره را بر اساس محیط خود به دقت ارزیابی کنید. این کمک می کند تا مشخص شود که آیا سرمایه گذاری های افزایشی برای تک حالت با وجود برچسب های قیمت اولیه بالاتر منطقی است یا خیر.

امیدواریم این راهنما بینش‌های ارزشمندی را به شما ارائه دهد تا تصمیمی آگاهانه مطابق با نیازهای فنی با موارد کاربردی تجاری بگیرید! 🤝 لطفا هرگونه سوال اضافی را در قسمت نظرات زیر مطرح کنید.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دیدگاهتان را بنویسید